قابل اين احتمال نباشد شاذّ است و غير محفوظ ، و اين همه مباحثه در استدلال حضرت مرتضى است ، اما اصل تحريم بطريق ديگر صحيح است لا غبار عليه از روايت ابو هريرة ، و سلمة بن الاكوع ، و سبرة جهنى ، و فاروق ، و غير ايشان رضى اللَّه تعالى عنهم انتهى . [ 1 ] از اين عبارت هم كمال شناعت و نهايت سماجت ايراد امرى كه مستلزم ايراد نقض بر جناب امير المؤمنين عليه السّلام باشد لائح و واضح مىگردد ، و بكمال ظهور و وضوح مىرسد كه كسى كه قائل شود بامرى كه مستلزم توجيه غلط باستدلال جناب امير المؤمنين عليه السّلام باشد او جاهل و احمق است نزد اهل سنت و شيعهء تفضيليه قاطبة ، پس در كمال شناعت و فظاعت جسارت سراسر خسارت فاضل عسقلانى ، كه آن صريح تخطئه جناب امير المؤمنين عليه السّلام است ريبي نيست ، و توجه شناعت جهل و حمق بملازمان رفيع الشأن او ، حسب افادهء والد ماجد مخاطب هم ظاهر و باهر است . و نيز از قول او : ( و جمعى از روايت آن و هم را محقق ساختند ) الخ ، ظاهر است كه تاريخ تحريم متعه بيوم خيبر و هم غير صحيح ، و غلط فضيح است ، و حكم به اين غلط و تحريف مرضى و مختار اين عالم منيف است ، حيث قال : و مختار اين عبد ضعيف همين جواب است . و نيز از قول او : ( به جهت آنكه روات قصهء خيبر الخ ) ظاهر است كه روات قصهء خيبر تحريم متعه را در اين روز ذكر نكرده‌اند ، و تحريم آن را بغزوهء خيبر مورخ نساخته‌اند الا در همين حديث ، و سواى زهرى

--> [ 1 ] قرة العينين بتفضيل الشيخين ص 175 .